Αποδιοπομπαίος Τράγος - Μια Πανάρχαια Πρακτική

Προσφορά, θυσία, τελετουργία: αλληλοσυνδεόμενες πρακτικές που πρωτοεμφανίστηκαν στα αρχαία χρόνια σε διαφορετικούς αλλά ιστορικά συνδεόμενους πολιτισμούς: τον χιττιτικό, τον ελληνικό και τον ρωμαϊκό. Όταν σχηματίστηκαν οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες για προστασία απο τους εξωτερικούς εχθρούς και την άγρια φύση, οι άνθρωποι θεώρησαν απαραίτητο να εφεύρουν ένα θύμα, το οποίο ανήκει στην κοινότητα και γίνεται φορέας όλων των αμαρτιών των μελών της για χάρη του καλού του συνόλου!

 

   Ο παροιμιώδης όρος αποδιοπομπαίος τράγος κατάγεται από μια τελετουργία που περιγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη, το Γιομ Κιπούρ, την Ημέρα της Εξιλέωσης. Δύο τράγοι παραδίδονται από την κοινότητα στον ιερέα ως θυσία εξαγνισμού. Ο ιερέας ρίχνει κλήρους για τους δύο τράγους στο ιερό προορίζοντας τον ένα για τον Γιαχβέ και τον άλλο για τον Αζαζέλ. Εκείνος του Γιαχβέ θυσιάζεται με τον κανονικό τρόπο, ο άλλος του Αζαζέλ στήνεται ζωντανός μπροστά στο ναό και ο ιερέας ακουμπάει τα δύο του χέρια στο κεφάλι του τράγου και εξομολογείται τις αμαρτίες του Ισραήλ. Μετά ο τράγος παραδίδεται σε έναν άνθρωπο που τον πηγαίνει στην έρημο –μακριά από τους εύφορους αγρούς, τα έργα των ανθρώπων...

 

   Το ελληνικό αντίστοιχο του αποδιοπομπαίου τράγου είναι ο φαρμακός και σχετίζεται με τα Θαργήλια, τη γιορτή προς τιμή της Αρτέμιδος και του Απόλλωνα. Ο μήνας Θαργηλιών (15 Μαϊου-15 Ιουνίου) πήρε το όνομά του από τον Θάργηλο, τον ανώριμο καρπό που προσφέρεται από τους πιστούς στον Απόλλωνα ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για την πρόοδο της καρποφορίας και ως προσδοκία για μια καλή συγκομιδή. Είναι χαρακτηριστικό ότι η προσφορά πρώτων καρπών (απαρχών) είναι ένα είδος θυσίας. Η συνειδητή προσφορά μειώνει την αγωνία για τη μελλοντική σοδειά και περιορίζει την απληστία.

 

   Την πρώτη μέρα της γιορτής των Θαργηλίων –που εορτάζονταν από τη Μίλητο ως τη Μασσαλία- γινόταν ένα είδος τελετουργικού καθαρμού για την εξιλέωση θεών και δαιμόνων και για την αποτροπή των δεινών στην κοινότητα  Ο τελετουργικός καθαρμός γινόταν με την επιλογή ενός απωθητικού προσώπου, του επονομαζόμενου φαρμακού. Η εθιμική αυτή διαδικασία ονομαζόταν κάθαρσις και το άτομο που έδιωχναν ονομαζόταν περίψημα (απόβλητος) ή κάθαρμα.  Αφού του έδιναν να φάει, τον μαστίγωναν με κλαδιά συκιάς και τον έβγαζαν έξω από την πόλη. Σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες έκαιγαν τον φαρμακό. Στην Αθήνα, δύο άτομα, ένας άντρας και μια γυναίκα ή δύο άντρες, ο ένας ντυμένος γυναίκα, στολίζονταν με μια αρμαθιά σύκα και εκδιώκονταν ως φαρμακοί. Στην Μασσαλία η τελετουργία του αποδιοπομπαίου τελούνταν όχι κάθε χρόνο αλλά σε ειδικές περιστάσεις, όπως για τη αποτροπή του λοιμού.

 

   Ο μεγάλος εξαγνισμός της κοινότητας ήταν μια προσφιλής μέθοδος των τυράννων, από τους Τριάκοντα Τυράννους στην Αθήνα το 403π.Χ. ως τον Χίτλερ και τον Στάλιν. Στην Αγγλία της δυναστείας των Tudor και των Stewart (15ος -16ος αιώνας), υπήρχε ο θεσμός του whipping boy (παιδί για μαστίγωμα). Καθώς η βασιλεία ήταν Ελέω Θεού και ο μικρός πρίγκηπας ήταν σταλμένος από τον Θεό, για την ανάρμοστη συμπεριφορά του πλήρωνε ο μικρός ακόλουθος, ο οποίος ανατρεφόταν στο παλάτι αλλά φορτωνόταν τα λάθη του πρίγκηπα και κατά συνέπεια και την τιμωρία.

 

  ΠΗΓΗ: http://noizy.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1488:apodiopompaios-tragos-mia-panarxaia-praktiki-pio-sygxroni-apo-pote&catid=97:mindfield&Itemid=697

Η Ακρόπολη όπως δεν την έχετε ξαναδεί!

Μία εντυπωσιακή ψηφιακή περιήγηση στον Παρθενώνα δημιούργησαν ρώσοι φωτογράφοι, προκειμένου και όσοι δεν έχουν τη δυνατότητα να έρθουν στη χώρα μας να χαρούν μία βόλτα στον Ιερό Βράχο.

Η εφαρμογή τους προσφέρει...απεριόριστη θέα από κάθε γωνία της Ακρόπολης, με πανοραμικές φωτογραφίες και υπόκρουση Μίκη Θεοδωράκη, με το γνωστό σε όλον τον κόσμο «συρτάκι» από τον «Ζορμπά».
Επίσης ο «επισκέπτης» της εφαρμογής μπορεί να απολαύσει θέα στο Λεκανοπέδιο Αττικής, το οποίο από ψηλά είναι σαφώς ομορφότερο...
Σημειώνεται ότι η ομάδα από το AirPano.ru έχει δημιουργήσει ανάλογες ψηφιακές διαδραστικές φωτογραφίες και από άλλα σημαντικά μνημεία.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΕΔΩ

Πηγή: http://www.toxwni.gr/

Θρησκευτική Μεταρρύθμιση

Η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση

View more presentations or Upload your own.

Αναγέννηση και Ανθρωπισμός

Αναγέννηση Ανθρωπισμός 1

View more presentations or Upload your own.

Γράμματα, Επιστήμη και Τέχνη την εποχή της Αναγέννησης

View more presentations or Upload your own.

ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ ΝΤΑ ΒΙΝΤΣΙ

Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι (15 Απριλίου 1452 — 2 Μαΐου 1519) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας, ζωγράφος, γλύπτης, μουσικός,εφευρέτης, μηχανικός, ανατόμος, γεωμέτρης και επιστήμονας που έζησε την περίοδο της Αναγέννησης.Θεωρείται αρχετυπική μορφή του Αναγεννησιακού Ουμανιστή,^[1] του Αναγεννησιακού καλλιτέχνη, Homo Universalis και μια ιδιοφυής προσωπικότητα. Μεταξύ των πιο διάσημων έργων του βρίσκονται η Μόνα Λίζα και ο Μυστικός Δείπνος. Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, υπήρξε ακόμα σημαντικός εφευρέτης και επιστήμονας, με σημαντική συνεισφορά στην ανατομία, και την αστρονομία.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

    Ο Λεονάρντο γεννήθηκε στο Βίντσι της Ιταλίας στις 15 Απριλίου του 1452. Το πλήρες όνομά του ήταν "Leonardo di ser Piero da Vinci", αν και υπέγραφε τα έργα του ως "Leonardo" ή "Io, Leonardo" (= «Εγώ, ο Λεονάρντο»). Ήταν καρπός του έρωτα του Πιέρο ντα Βίντσι και της Κατερίνας, της οποίας δεν γνωρίζουμε την πλήρη ταυτότητα. 

Μεγάλωσε με τον πατέρα του στην πόλη της Φλωρεντίας, όπου από πολύ μικρή ηλικία έδειξε δείγματα της ευφυΐας και του καλλιτεχνικού του ταλέντου. Αυτός ήταν και ο λόγος που στάλθηκε σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών ως μαθητευόμενος στο εργαστήριο του φλωρεντινού ζωγράφου και αρχιτέκτονα Αντρέα ντελ Βερρόκκιο (1433-1485). Το 1472 ο Λεονάρντο γίνεται - σύμφωνα με το έθιμο της εποχής - μέλος της συντεχνίας των ζωγράφων της Φλωρεντίας, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι αποτελούσε πλέον ανεξάρτητο καλλιτέχνη.      Σε όλη την περίοδο του 1472-1480 εργάστηκε στο εργαστήριο του Βερόκιο, ενώ παράλληλα φιλοτεχνούσε και δικούς του πίνακες. Αργότερα, το 1482 (Μυστικός Δείπνος, Παναγία των Βράχων), μετακόμισε στο Μιλάνο όπου πρόσφερε τις υπηρεσίες του ως μηχανικός, ζωγράφος και γλύπτης στον ηγεμόνα του Μιλάνου Λουδοβίκο Σφόρτσα, ενώ παράλληλα εργάστηκε ως σύμβουλος αρχιτέκτονας στον καθεδρικό ναό του Μιλάνου.
     Τον Οκτώβριο του 1499 ξεκινά κατά πάσα πιθανότητα ένα φιλόδοξο έργο για λογαριασμό του Λουδοβίκου ΙΒ', βασιλιά της Γαλλίας. Με την επιστροφή του στη Φλωρεντία ξεκινά η παραγωγικότερη περίοδός του ως ζωγράφου.
     Τον Ιούνιο του 1502 ταξιδεύει με τον Καίσαρα Βοργία στην κεντρική και άνω Ιταλία με την ιδιότητα του αρχιτέκτονα και μηχανικού(Μόνα Λίζα, Μάχη του Ανγκιάρι).
    Την περίοδο 1508-1512 ζει σχεδόν αποκλειστικά στο Μιλάνο, παρέχοντας τις υπηρεσίες του στον Σαρλ ντ' Αμπουάζ , κυβερνήτη της πόλης, αποτελώντας πλέον διάσημο καλλιτέχνη.Ο Λεονάρντο αυτή την εποχή, επισκέπτεται την Ρώμη υπό την προστασία του αδελφού του πάπα Λέοντα Ι', Τζουλιάνο των Μεδίκων.Στο περιβάλλον της παπικής αυλής καταπιάνεται με διάφορα επιστημονικά πειράματα και μελέτες.Μετά το θάνατο του Τζουλιάνο των Μεδίκων, το 1516, δέχεται την πρόσκληση του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α' και εργάζεται ως ζωγράφος της βασιλικής αυλής. Παράλληλα, συνεχίζει τα πειράματα του και ασχολείται με αρχιτεκτονικά και αρδευτικά σχέδια.Στις 23 Απριλίου του 1519 συντάσσει την διαθήκη του και τελικά πεθαίνει στις 2 Μαΐου στο Κλου της Γαλλίας, στο Αμπουάζ (Amboise) .Τάφηκε στην εκκλησία Sainte Florentine.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Φλωρεντία 1472-1482 

Οι πρώτες δημιουργίες του Λεονάρντο έγιναν την περίοδο που ήταν μαθητευόμενος του Βερόκιο. Ακόμα και σε αυτά τα πρώιμα έργα του, αναδεικνύεται το ταλέντο του στο σχέδιο αλλά και η πειθαρχημένη προσοχή του στη λεπτομέρεια. Μερικοί από τους γνωστότερους πίνακές του είναι:

Τοπίο του Άρνου/Η Βάπτιση του Χριστού/Η Παναγία με το γαρύφαλλοη /Προσκύνηση των Μάγων 

Μιλάνο

Στο Μιλάνο, ο Λεονάρντο επιχειρεί ένα νέο ξεκίνημα ως καλλιτέχνης. Οι λόγοι της μετακόμισης του εκεί είναι άγνωστοι, όμως πιθανόν να έπαιξε ρόλο το γεγονός πως το Μιλάνο ήταν την εποχή εκείνη μια από τις σπουδαιότερες πόλεις της Ευρώπης και ίσως να ήλπιζε πως θα εξασφάλιζε μεγαλύτερες παραγγελίες. Στα πρώτα έργα για τα οποία υπέβαλε προσφορά, περιλαμβανόταν και η πρόταση για ένα μεγάλο άγαλμα του Φραντσέσκο Σφόρτσα, παραγγελία του γιου του. Όπως ο ίδιος ο Λεονάρντο αναφέρει στην αίτηση του, σκοπός του έργου ήταν να ενισχύσει τη φήμη του ηγεμόνα του Μιλάνου. Στην ίδια επιστολή τονίζει τις δεξιότητες του ως μηχανικός γεγονός που δείχνει πως πιθανότερα να αποσκοπούσε στο να βρει μια θέση ως μηχανικός του στρατού ή αρχιτέκτονας. Σημαντικότερα έργα της εποχής είναι:

 Η Παναγία των Βράχων A'/Ο Μυστικός Δείπνος/ Η κυρία με την ερμίνα

Φλωρεντία 1500-1507

  Ο Λεονάρντο επέστρεψε στη Φλωρεντία μετά την ήττα του μεγάλου του προστάτη Λουδοβίκου Σφόρτσα από τα Γαλλικά στρατεύματα..Τα πιο γνωστά έργα της εποχής είναι:

Η  Μόνα Λίζα ή Τζοκόντα (παραγγελία του Φραντσέσκο ντελ Τζοκόντο)
Η Μάχη του Ανγκιάρι 
 Πριν ακόμα ολοκληρωθεί, η Μόνα Λίζα κατάφερε να επηρεάσει σημαντικά τη ζωγραφική στους κύκλους της Φλωρεντίας, καθιερώνοντας ένα είδος προσωπογραφίας για αρκετά χρόνια.

Τελευταία χρόνια 1507-1519 

Την εποχή αυτή, επινόησε τη μέθοδο του σφουμάτο (sfumato), απλώνοντας διαδοχικές στρώσεις από ημιδιαφανές βερνίκι και δημιουργώντας έτσι ένα ευρύ φάσμα από σκιάσεις. Τα γνωστότερα έργα της εποχής είναι:
Ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής
Η Λήδα και ο κύκνος
Η Παναγία των Βράχων Β'

     Κατά τη διάρκεια της δεύτερης παραμονής του στο Μιλάνο, ο ντα Βίντσι δεν ζωγράφισε αρκετούς πίνακες αλλά εργάστηκε κυρίως πάνω στις ανατομικές μελέτες του. Για αιώνες, τα σχέδια ανατομίας του Λεονάρντο ήταν τα πιο λεπτομερή και ακριβή που υπήρχαν.
     Το Σεπτέμβριο του 1513 ταξίδεψε στην παπική αυλή της Ρώμης. Εκεί αναφέρεται πως είχε αρκετές προστριβές με όσους εργάζονταν στην αυλή, με αποτέλεσμα να αναλάβει μόνο το έργο της αποξήρανσης των ελών του Ποντίνι.
     Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Λεονάρντο αντιμετώπισε προβλήματα υγείας που περιόρισαν την καλλιτεχνική του παραγωγή. Αν και δεν είναι γνωστό ποιο ήταν το τελευταίο έργο που του είχε ανατεθεί, εικάζεται πως πιθανόν να ήταν ο σχεδιασμός των αυλικών εορτών, η εκπόνηση ενός αρδευτικού έργου ή τα αρχιτεκτονικά σχέδια για ένα ανάκτορο.

O ΛΕΟΝΆΡΝΤΟ ΩΣ ΦΥΣΙΚΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ

     Από τα μέσα της δεκαετίας του 1480, ο ντα Βίντσι καταπιανόταν με όλα σχεδόν τα επιστημονικά πεδία. Σώζονται ως σήμερα σπουδές του και σχέδια, όχι μόνο για στρατιωτικό εξοπλισμό αλλά και για ευφάνταστες ιπτάμενες μηχανές.
      Παράλληλα έκανε διάφορες μελέτες πάνω στην ανθρώπινη ανατομία, συγκρίνοντας τις «θεωρίες» του με τη μοναδική σωζόμενη σχετική θεωρία που υπήρχε την εποχή εκείνη, τον Άνθρωπο του Βιτρούβιου. Είναι ακόμα γνωστό από αρκετά σχέδια του, πως μελετούσε τις διαστάσεις του ανθρώπινου κρανίου και τις «κοιλότητες» του εγκεφάλου. Επίσης είχε κάνει αρκετές μελέτες πάνω στην εγκυμοσύνη και την ανατομία της γυναίκας κατά την διάρκεια αυτής.
     Ο Λεονάρντο διατύπωσε διάφορες απόψεις σχετικά με την επίδραση και τη λειτουργία ουσιών που συνδέονται με διαφορετικά μέρη του σώματος. Πίστευε χαρακτηριστικά πως τα δάκρυα προέρχονταν από την καρδιά, το κέντρο όλων των συναισθημάτων. Η σημασία αυτών των θέσεων --έστω και λανθασμένων -- έγκειται στο γεγονός πως οι ερμηνείες για τα ανθρώπινα συναισθήματα συνδέονταν με συγκεκριμένα όργανα του σώματος.

ΠΗΓΗ: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B5%CE%BF%CE%BD%CE%AC%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%BF_%CE%BD%CF%84%CE%B1_%CE%92%CE%AF%CE%BD%CF%84%CF%83%CE%B9

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

Gracias Grecia, λένε ισπανοί μαθητές (Video)

Μαζί με τους καθηγητές τους, μαθητές από τη Μούρθια, έφτιαξαν ένα βίντεο με το οποίο ευχαριστούν την χώρα μας για όσα έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα, την τέχνη, την επιστήμη, τη λογοτεχνία, μέχρι σήμερα, μιλώντας και στα ελληνικά.

Το επτάλεπτο βίντεο φέρει τον τίτλο «Gracias Grecia Nuestra herencia», που σημαίνει «Ευχαριστούμε Ελλάδα για την κληρονομιά μας».
Στο βίντεο επισημαίνεται ότι η Ελλάδα είναι παρούσα σε πολλές πτυχές της καθημερινής ζωής των Ισπανών και υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα είναι η βάση του δυτικού ευρωπαϊκού πολιτισμού. 
Στόχος των δημιουργών του βίντεο δεν είναι μόνο να ευχαριστήσουν την Ελλάδα, αλλά και να δείξουν τη συμπαράστασή τους στη χώρα μας.

ΠΗΓΗ : http://www.youtube.com/watch?v=Rc9RnwPXoJ0#
            http://www.skai.gr/news/culture/article/223415/gracias-grecia-lene-ispanoi-mathites/


Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΟΘΟΝΗ ΠΑΤΩΝΤΑΣ GREEK ΣΤΟ CC.

Οι ανακαλύψεις

Oι ανακαλύψεις

View more presentations or Upload your own.

Μεσαιωνική Ευρώπη: Μετανάστευση γερμανικών φύλων - Καρλομάγνος

Oι συνέπειες της μετανάστευσης των γερμανικών φύλων για την Ευρώπη -Ο Καρλομάγνος

View more presentations or Upload your own.

Η Καστοριά στα βυζαντινά χρόνια

Για να γνωρίσετε την Καστοριά των βυζαντινών χρόνων δείτε εδώ, στο ιστολόγιο ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ.

Για τις βυζαντινές εκκλησίες της Καστοριάς:


http://istorikakastorias.blogspot.gr/2010/10/blog-post_26.html

ΒΥΖΑΝΤΙΝΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

View more presentations from arisxa

Θ. Κολοκοτρώνης: "Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς"

Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς. Ημείς αν δεν είμεθα τρελοί δεν εκάναμεν την επανάστασιν, διατί ηθέλαμεν συλλογισθεί πρώτον δια πολεμοφόδια, καβαλαρία μας, πυροβολικό μας, πυριτοθήκες μας, τα μαγαζιά μας, ηθέλαμεν λογιαριάσει την δύναμιν την ειδική μας, την τούρκικη δύναμη. Τώρα οπού ενισήσαμεν, οπού ετελειώσαμεν με καλά τον πόλεμό μας, μακαριζόμεθα, επαινόμεθα. Αν δεν ευτυχούσαμεν ηθέλαμεν τρώγει κατάρες, αναθέματα. Ομοιάζομεν σαν να είναι εις ένα λιμένα πενήντα εξήντα καράβια φορτωμένα  ένα από αυτά ξεκόβει, κάνει πανιά, πηγαίνει εις την δουλειά του με μια μεγάλη φορτούνα, με μεγάλο άνεμο, πηγαίνει, πουλεί, κερδίζει, γυρίζει οπίσω σώον. Τότε ακούς όλα τα επίλοιπα καράβια και λέγουν: «Ιδού άνθρωπος, ιδού παλικάρια, ιδιού φρόνιμος και όχι σαν εμεις οπού καθόμεθα έτσι δειλοί, χαϊμένοι» και κατηγορούνται οι καπετανάιοι ως άναξιοι. Αν δεν ευδοκιμούσε το καράβι ήθελε ειπούν: «Μα τι τρελός να σηκωθεί με τέτοια φορτούνα, με τέτοιο άνεμο! Να χαθεί ο παλιάνθρωπος, επήρε τον κόσμο εις το λαιμό του».

(Θεόδωρος Κολοκοτρώνης- Απομνημονεύματα)

Οι Βυζαντινές εικόνες: Συμβολισμοί και Τεχνικές

Η βυζαντινή τέχνη

Η Βυζαντινή Τέχνη

More PowerPoint presentations from yianna

Με ένα «κλικ» στον κόσμο του Βυζαντίου

Τσίροι, σαρδέλες, χταπόδια, καλαμάρια, σουπιές, παστά ψάρια. Ασβεστότυρο. Μαρούλια, λάχανα, σπανάκι, κρεμμύδια και άλλα λαχανικά, φρέσκα ή σε τουρσί, φασόλια, φακές, ρεβίθια, κουκιά, γάλα, αβγά.

Μέσα από την ιστοσελίδα τα παιδιά μαθαίνουν ακόμα και να ζωγραφίζουν βυζαντινές εικόνες.

Και για επιδόρπιο, φρέσκα φρούτα και γλυκά με μέλι και ξηρούς καρπούς. Αυτά περιελάμβανε το διαιτολόγιο των Βυζαντινών, ιδίως όσων ανήκαν σε φτωχά στρώματα. Οι πλούσιοι έτρωγαν κρέας, μεγαλύτερα και ακριβά ψάρια, βλάχικο και κρητικό τυρί. Αν και έτρωγαν απλά, η χρήση καρυκευμάτων (αλάτι, πιπέρι, κανέλα, γαρίφαλο, ξίδι, σκόρδο) και αρωματικών (άνηθος, μάραθος, δεντρολίβανο, ρίγανη, κάππαρη) έδινε γεύση στα φαγητά τους. Η πιο διαδεδομένη πάντως σάλτσα τους, ο γάρος, που παρασκευαζόταν από ψάρια και εντόσθια ψαριών, αλάτι και παλιό κρασί, φαίνεται ότι αποτελούσε το κύριο μέσο για να νοστιμίσουν όλων των ειδών τα φαγητά. Σήμερα δεν χρησιμοποιείται πια.

Αυτές τις πληροφορίες, όπως και πολλές ακόμα, για τη ζωή, τα ήθη, τα έθιμα, τις γιορτές και τις ενασχολήσεις των Βυζαντινών, μπορεί να βρει κάθε ενδιαφερόμενος σε μια εξαιρετική ιστοσελίδα. Τη δημιούργησε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων και την τιτλοφόρησε «Εξερευνώντας τον κόσμο του Βυζαντίου» (www.exploringbyzantium.gr).

Εξερευνώντας το Βυζάντιο
Το έργο «Εξερευνώντας τον κόσμο του Βυζαντίου» επιδιώκει να δημιουργήσει έναν διαδικτυακό πολυχώρο, ελεύθερα προσβάσιμο, ο οποίος θα αποτελέσει βασική πηγή πληροφόρησης για τον βυζαντινό πολιτισμό και μάλιστα σε δύο γλώσσες (ελληνικά-αγγλικά). Οι υπηρεσίες που προσφέρει το πόρταλ «Εξερευνώντας τον κόσμο του Βυζαντίου» είναι τέσσερις:

Η πρώτη έχει τη μορφή τριών προτεινόμενων ταξιδιωτικών διαδρομών σε βυζαντινές πόλεις (σταθμούς), όπου ο επισκέπτης προσλαμβάνει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τα βυζαντινά μνημεία κάθε σταθμού με τη χρήση πολύμορφου υλικού (εικόνα, βίντεο, σχέδια, ψηφιακά πανοράματα).

Η δεύτερη προσφέρεται με τη μορφή μελέτης σε ποικίλο βάθος συγκεκριμένων θεμάτων, ανάλογα με τα είδη των χρηστών (εξειδικευμένο κοινό, μαθητές, και ευρύ κοινό). Η τρίτη προσφέρεται με τη μορφή οκτώ εκπαιδευτικών παιχνιδιών για παιδιά ηλικίας 5-8 και 9-14 ετών. Μπορούν να μάθουν παίζοντας και να παίξουν μαθαίνοντας.

Τέλος, η τέταρτη υπηρεσία προσφέρεται με τη μορφή τριών ραδιοφωνικών εκπομπών, οι οποίες περιλαμβάνουν ιστορικά κείμενα και ένα παραμύθι που σχετίζονται με θέματα του βυζαντινού πολιτισμού (στο Διαδίκτυο και σε PDA).

Η καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο

Η καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο

View more presentations or Upload your own.

Βυζαντίου Επίλογος

   

  

Η Άλωση της Πόλης

H άλωση της Κωνσταντινούπολης

View more presentations or Upload your own.

Εξάπλωση των Τούρκων (1261 κ.ε.)

Η εξάπλωση των Τούρκων και οι τελευταίες προσπάθειες για ανάσχεσή τους

View more presentations or Upload your own.

Μυστράς

Ο Μυστράς ήταν Βυζαντινή πολιτεία της Πελοποννήσου και απέχει έξι χιλιόμετρα ΒΔ της Σπάρτης. Σήμερα είναι ερειπωμένος, αν και έχουν αναστηλωθεί ορισμένα κτίσματα, όπως τα παλάτια, και αποτελεί πολύτιμη πηγή για τη γνώση της ιστορίας, της τέχνης και του πολιτισμού των δύο τελευταίων αιώνων του Βυζαντίου. Η ιστορία "της νεκρής πολιτείας" σήμερα του Μυστρά αρχίζει από τα μέσα του 13ου αιώνα, όταν συμπληρώθηκε η κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Φράγκους. Το 1249 ο Γουλιέλμος Β' Βιλλαρδουίνος έκτισε το κάστρο του στην ανατολική πλευρά του Ταϋγέτου, στην κορυφή ενός υψώματος με απότομη και κωνοειδή μορφή, που λεγόταν Μυστράς ή Μυζυθράς λόγω του σχήματός του ή εκ του ονόματος του παλαιότερου ιδιοκτήτη που λεγόταν Μυζηθράς.
"Βουνίν εύρε παράξενο, απόκομμα εις όρος.
κάστρον εποίκεν αφηρόν, Μυ(ζη)θράν ονομασέν το."

  
Ιστορία

Μετά την ήττα των Φράγκων στη μάχη της Πελαγονίας το 1259, το κάστρο του Μυστρά παραχωρήθηκε στο Βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο. Από το 1262 έγινε έδρα βυζαντινού στρατηγού του "σεβαστοκράτορος" και από τότε άρχισε η κυρίως ιστορική περίοδός του, που διήρκεσε δύο αιώνες. Οι κάτοικοι της γειτονικής Λακεδαίμονος έρχονται και εγκαθίστανται γύρω από το κάστρο, γι' αυτό και η κατοικημένη περιοχή, που ονομάζεται χώρα οχυρώθηκε με τείχος. Συν τω χρόνω δημιουργήθηκε και νέα συνοικία, έξω από το τείχος, που ονομάσθηκε κάτω χώρα και προστατεύθηκε επίσης με τείχος. Από το 1308 το σύστημα της διοικήσεως μεταβάλλεται και οι στρατηγοί γίνονται μόνιμοι διοικητές και κατά τα μέσα του 14ου αιώνα ο Μυστράς καθίσταται πρωτεύουσα της Βυζαντινής Πελοποννήσου. Έτσι δημιουργήθηκε το Δεσποτατο του Μωρεως. Συνετοί Δεσπότες, όπως ο Μανουήλ Καντακουζηνός, ο Θεόδωρος Β' Παλαιολόγος, ο Κωνσταντινος ο Β΄ Παλαιολογος, ο μετέπειτα τελευταίος αυτοκράτωρ του Βυζαντίου, συνετέλεσαν ώστε ο Μυστράς να επεκτείνει την εξουσία του σε όλη την Πελοπόννησο και να γίνει εστία της πολιτικής και πνευματικής ζωής της αυτοκρατορίας, καθώς και το κέντρο της αναγεννήσεως των γραμμάτων και των τεχνών. Σοφοί, καλλιτέχνες και λόγιοι συγκεντρώνονταν στην αυλή του Δεσπότου, σπουδαιότερος και σημαντικότερος απ' όλους, ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων.
Το 1460 ο Μυστράς παραδίνεται στους Τούρκους και από τότε αρχίζει η παρακμή του. Την περίοδο 1687 έως 1715 τον Μυστρά, όπως και όλη την Πελοπόννησο, τον κατείχαν οι Βενετοί. Και το 1770, κατά την επανάσταση του Ορλώφ, ένα μικρό στράτευμα Ελλήνων και Ρώσων έκλεισε την τούρκικη φρουρά μέσα στο κάστρο. Τότε οι Τούρκοι κάτοικοι της πόλεως, αν και παραδόθηκαν με τον όρο να εξέλθουν με τις οικογένειές τους, κατά την έξοδό τους εξολοθρεύτηκαν από απειθάρχητους Μανιάτες, που μόνο χάρη στον τότε Μητροπολίτη που μπήκε μεσ΄ τη μάχη με το σταυρό κατόρθωσε να συγκρατήσει τους Μανιάτες. Στην επανάσταση του 1821 η συμμετοχή του Μυστρά είναι σημαντική. Το 1825 λεηλατήθηκε από τους Αιγυπτίους του Ιμπραήμ και από τότε σιγά σιγά εγκαταλείφθηκε και ιδρύθηκε ο νέος Μυστράς, το σημερινό ομώνυμο χωριό στους πρόποδες του λόφου. Με την ίδρυση του ελεύθερου κράτους οι Αρχές της επαρχίας Λακωνίας εγκαταστάθηκαν στον ερειπωμένο Μυστρά, λίγο όμως αργότερα, το 1834 ο Βασιλιάς Όθων θεμελιώνει τη νέα πόλη, τη Σπάρτη, επί του πρώτου πολεοδομικού σχεδίου που εκπονήθηκε στην Ελλάδα για να ακολουθήσει στη συνέχεια το Γύθειο, μετά από αίτηση των κατοίκων του Μυστρά να επανασχεδιαστεί η πόλη της Σπάρτης από αρχιτέκτονες που ο Ιωάννης Καποδίστριας θα έστελνε, πριν τη δολοφονία του. Από τότε άρχισαν να εγκαταλείπουν το Μυστρά και οι τελευταίοι κάτοικοί του. Ένα δίστιχο που λεγόταν γύρω στα 1840 εγκωμίαζε τα διπλανά χωριά, ενώ υπενθύμιζε την εγκατάλειψη του Μυστρά.
"Παρόρι με τα κρύα νερά κι΄ Άι Γιάννη με τ΄ άνθη.
κι΄ εσύ, καημένε μου Μυστρά, που σ΄ έφαγεν η Σπάρτη".

ΠΗΓΗ: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%82

Ο Μυστράς

Το δεσποτάτο του Μυστρά: 

Η βυζαντινή τέχνη στον Μυστρά: 

Γνωρίζετε ότι...