Πρωτομαγιά

Πρωτομαγιά ονομάζεται η πρώτη μέρα του Μαΐου, η οποία είναι μέρα αργίας (η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία, για το εργατικό κίνημα είναι απεργία) για πολλές χώρες του κόσμου. Τις περισσότερες φορές η Πρωτομαγιά είναι συνώνυμη με την Παγκόσμια Μέρα των Εργατών (Εργατική Πρωτομαγιά), την ημέρα δηλαδή που τιμώνται οι αγώνες του εργατικού κινήματος. Ο εορτασμός όμως της Πρωτομαγιάς, έχει τις ρίζες του στις παγανιστικές εορτές του παρελθόντος. Πολλά από τα αρχαία έθιμα έχουν επιβιώσει μέχρι και σήμερα. Η σημασία της ημέρας της Πρωτομαγιάς για τους αρχαίους λαούς οφείλεται στο γεγονός πως ημερολογιακά (για το βόρειο ημισφαίριο) η πρώτη ημέρα του Μαΐου βρίσκεται ανάμεσα στην Εαρινή Ισημερία και το Θερινό Ηλιοστάσιο, τοποθετείται δηλαδή στην αρχή της άνοιξης.

      Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς ξεκίνησαν στην προ-χριστιανική Ευρώπη με γιορτές όπως το κέλτικο Μπελτέιν και την εωσφορική γιορτή της Νύχτας του Walpurgis στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Με τον εκχριστιανισμό όμως της Ευρώπης, πολλές από αυτές τις γιορτές είτε απαγορεύτηκαν, είτε έλαβαν χριστιανικό χαρακτήρα. Έτσι, ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχασε τον θρησκευτικό του νόημα. Σήμερα, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης επιβιώνουν έθιμα αυτής της εποχής όπως ο χορός γύρω από το Γαϊτανάκι. Σήμερα πολλές νεο-παγανιστικές ομάδες προσπαθούν να αναβιώσουν ανάλογα αρχαία έθιμα της Πρωτομαγιάς.

     Η πρωτομαγιά είναι μία μέρα ξεκούρασης για τον κόσμο! Όλοι βγαίνουν έξω να ψήσουν διάφορα κράτα! Οι περισσότεροι πάνε στο δασάκι της περιοχής και γλεντάν! Υπάρχει κι ένα έθιμο για αυτήν την ημέρα, το έθιμο των πρωτομαγιάτικων στεφανιών. Όλοι παίρνουν ένα κλαδί από ένα  δέντρο και το στολίζουν με διάφορα όμορφα, μυρωδάτα λουλούδια!! Αυτή η μέρα είναι μέρα χαράς και ξεκούρασης των πάντων!!!! :) 

Τα πασχαλινά έθιμα !!

ΤΑ ΑΥΓΑ : 

Τα πασχαλινά αυγά είναι ένα έθιμο, το οποίο πολύς κόσμος αγαπάει και τα φτιάχνει με ευχαρίστηση! Το έθιμο ήταν να βάφουμε κόκκινα αυγά, αλλά τα τελευταία χρόνια ο περισσότερος κόσμος τα βάφει με διάφορα χρώματα, τα οποία είναι σε σκόνη και τα αγοράζουν από πολυκαταστήματα! 

Τα παλιά παραδοσιακά αυγά οι νοικοκυρές τα βάφουν με κρεμμύδια, τα οποία τα βάζουν μέσα σε μια κατσαρόλα με νερό και με τα αυγά να βράζουν! Έτσι γίνονται τα κόκκινα αυγά με τον παραδοσιακό τρόπο! Οι άλλες  νοικοκυρές που τα βάφουν με σκόνη πρέπει να βάζουν στην κατσαρόλα νερό, ξύδι, την σκόνη και τα αυγά! 

Επίσης υπάρχει κι άλλο ένα έθιμο, σύμφωνα με το οποίο κάθε σπίτι πηγαίνει μερικά από τα αυγά που έφτιαξε στην εκκλησία, χωρίς όμως να είναι βαμμένα, για να αγιάστούν! Ακόμα είναι και το έθιμο να φτιάχνουν κουλουράκια και να βάζουν τα αυγά να στέκονται πάνω σ΄ αυτά, δηλαδή να δημιουργείται μια βάση για τα αυγά!

Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ:

Φέτος τον επιτάφιο της εκκλησίας μας τον στόλισαν πιστεύω καλύτερα από τις άλλες χρονιές! Πολλά άτομα πήγαν να τον στολίσουν την Μεγάλη Πέμπτη! Ήταν  στολισμένος με άσπρα και μωβ (ανοιχτόχρωμα) λουλούδια στο επάνω μέρος του. Υπήρχαν οι εικόνες  και το Ευαγγέλιο, όπως κάθε χρονιά. Μπροστά από τις εικόνες και το βιβλίο είχαν στολιστεί  κι άλλα λουλούδια ίδιου χρώματος! Στις κολώνες είχαν κρεμάσει ανοιχτόχρωμες μωβ κορδέλες και όπως πάντα είχαν βάλει το άσπρο τραπεζομάντιλο! Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, όπως και κάθε χρόνο, γύρισαν στο χωριό αυτόν τον υπέροχο επιτάφιο!!

 

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ:  

Η Κυριακή του Πάσχα είναι μία πολύ χαρούμενη μέρα! Όλοι βγαίνουν στις γειτονιές με την οικογένεια τους, τους γείτονες και τους  συγγενείς τους και γιορτάζουν ψήνοντας αρνί, άλλα διάφορα κρεατικά που συνοδεύονται από σαλάτες, πατάτες κτλ. Οι περισσότεροι βάζουν και μουσική και χορεύουν! Είναι μία υπέροχη μέρα χαράς, συγκίνησης και αγάπης !!!

Αναστασία Κοκοβίδου (Α1)

Σκηνές από την Ανάσταση...

     Το Μ.Σάββατο, όλοι οι κάτοικοι της Μεσοποταμίας μαζεύτηκαν στον ιερό ναό Πέτρου και Παύλου για να γιορτάσουν την Ανάσταση. Στις δώδεκα η ώρα, λάβαμε το Άγιο Φως, φιληθήκαμε και είπαμε το γνωστό <<Χριστός Ανέστη>> και <<Αληθώς, ο Κύριος>>. Για να δοθεί περισσότερη έμφαση στο γεγονός, κάποια άτομα ''έσκασαν'' κροτίδες. Ευτυχώς για εμάς, δεν το επανέλαβαν πολλές φορές, ώστε να δημιουργηθεί εκνευρισμός....Γενικά, τα πράγματα κύλησαν ήρεμα, χωρίς ανατροπές.

Ο περισσότερος κόσμος έφυγε από την εκκλησία, αμέσως μετά την Ανάσταση και κατευθύνθηκε πίσω στο σπίτι. Ανάψαμε το καντήλι με το Άγιο Φως, καθίσαμε στο τραπέζι, τσουγκρίσαμε αυγά και φάγαμε μαγειρίτσα. Κάποιοι, υπερβολικά κουρασμένοι από το ξενύχτι, πέφτουν για ύπνο, ενώ οι υπόλοιποι βγαίνουν βόλτα για να γιορτάσουν το Πάσχα...
 

Αθηνά Κεραμιδοπούλου (Α1)

Σάββατο του Λαζάρου και τα κάλαντα...:)

Το Σάββατο του Λαζάρου θεωρείται μέρα του θανάτου και της ζωής.
Σε κάποια χωριά μάλιστα οι αγρότες δεν μαζεύουν τη σοδιά τους γιατί φοβούνται ότι οι καρποί της γης φέρουν τον θάνατο μέσα τους. O Λάζαρος είναι μια μορφή που εμπνέει σεβασμό στον ελληνικό λαό.

Παλιότερα οι εκδηλώσεις εορτασμού ήταν πολλές και ποικίλες, ωστόσο σήμερα έχουν λησμονηθεί ως επί το πλείστον.
Για παράδειγμα τα κάλαντα του Λαζάρου τραγουδιούνται σε ελάχιστες περιοχές, ενώ παλιότερα ήταν από τα πιο ζωντανά έθιμα και έδιναν ιδιαίτερο τόνο στις μικρές κοινωνίες.
Τα κάλαντα του Λαζάρου ήταν αποκλειστικά σχεδόν γυναικεία και τα τραγουδούσαν κοπέλες διαφόρων ηλικιών ακόμα και κορίτσια τις παντρειάς που ονομάζονταν “Λαζαρίνες”.
Την παραμονή της γιορτής, οι Λαζαρίνες ξεχύνονταν στα χωράφια έξω από τα χωριά για να μαζέψουν λουλούδια που με αυτά θα στόλιζαν το καλαθάκι τους την άλλη μέρα ντυμένες με τοπικές ενδυμασίες φορώντας ειδική στολή.
Γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας το Λάζαρο και εισέπρατταν μικρό φιλοδώρημα, χρήματα, αυγά, φρούτα ή άλλα φαγώσιμα.
Σε πολύ λίγες περιοχές της χώρας τραγουδιούνται σήμερα τα Λαζαριάτικα κάλαντα. Τα λόγια του τραγουδιού άλλοτε αναφέρονται στην ανάσταση του Λαζάρου και είναι συνήθως μέτρια στιχουργήματα και άλλοτε πάλι αποτελούν παινέματα προσώπων που αγγίζουν τα όρια υψηλής ποιητικής δημιουργίας.
Τα έθιμα του Λαζάρου στα χρόνια της σκλαβιάς είχαν κοινωνική σκοπιμότητα

Στις γυναίκες και ιδίως στα νέα κορίτσια που δεν έβγαιναν συχνά έξω από το σπίτι επειδή τα ήθη της εποχής και ο φόβος της αρπαγής τους από τους Τούρκους τις περιόριζαν, δίνονταν κάποιες ελευθερίες: γίνονταν αλληλογνωριμίες και νυφοδιαλέγματα και σε λίγο καιρό ακολουθούσαν τα προξενιά, τα αρραβωνιάσματα και οι γάμοι.
Έθιμα από διαφορετικά μέρη της Ελλάδας
0 λαός γιορτάζει την πρώτη Λαμπρή, την “Έγερση” του φίλου του Χριστού, του “αγέλαστου” Λάζαρου.
Ο φόβος και ο τρόμος για όσα γνώρισε στον άλλο κόσμο άφησαν τόσο βαθιά σημάδια στην ψυχή του Λάζαρου που, λέει η παράδοση, μετά την Ανάσταση του δε γέλασε παρά μόνο μια φορά.
Είδε κάποιον χωρικό στο παζάρι να κλέβει μια στάμνα και να φεύγει κρυφά.
“Βρε τον ταλαίπωρο, είπε. Για ιδές τον πώς φεύγει με το κλεμμένο σταμνί.
Ξεχνάει ότι κι αυτός είναι ένα κομμάτι χώμα, όπως και το σταμνί. Το ‘να χώμα κλέβει τ’ άλλο. Μα δεν είναι να γελούν οι πικραμένοι;” και χαμογέλασε.
Στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας για να απεικονίσουν την Ανάσταση του Λάζαρου, να συμβολίσουν δηλαδή τη Νίκη του Χριστού απέναντι στο θάνατο, αλλά παράλληλα και για να υποδηλώσουν την ανάσταση της φύσης, έφτιαχναν ένα ομοίωμα του Λάζαρου. Την παραμονή της γιορτής ή, σε πολλά μέρη, ανήμερα την “πρώτη Λαμπρή”, τα παιδιά, κρατώντας το “Λάζαρο”, έκαναν τους αγερμούς τους. Γύριζαν στα σπίτια και τραγουδούσαν τα “λαζαρικά”, για να διηγηθούν την ιστορία του αναστημένου φίλου του Χριστού και να πουν παινέματα στους νοικοκυραίους. Στην Ήπειρο μάλιστα, στις κτηνοτροφικές περιοχές, χτύπαγαν ταυτόχρονα και μεγαλοκούδουνα.Τα “λαζαρικά” από τόπο σε τόπο έχουν πολλές παραλλαγές.

Στη Στερεά Ελλάδα, τη Μακεδονία και τη Θράκη στο έθιμο έπαιρναν μέρος μόνο κορίτσια, οι “Λαζαρίνες” ή “Λαζαρίτσες”, έτσι εύρισκαν την ευκαιρία να γίνουν γνωστές και σαν υποψήφιες νύφες. Για “Λάζαρο” βαστούσαν έναν ξύλινο κόπανο για τα ρούχα, τυλιγμένο με παρδαλά κομμάτια από πανιά, ίδιο μωρό. Σε άλλα μέρη πάλι έντυναν με χτυπητά πολύχρωμα υφάσματα μια ρόκα, μια κούκλα, έναν καλαμένιο σταυρό και τα στόλιζαν με κορδέλες και λουλούδια. Στη Σκύρο έπαιρναν την τρυπητή κουτάλα, “τη σιδεροχουλιάρα”. Έβαζαν σε κάθε τρύπα και από ένα άσπροπούλι -άσπρη μαργαρίτα- ένα κόκκινο γαρίφαλο για στόμα και σχημάτιζαν το πρόσωπο. Έδεναν σταυρωτά πάνω στην κουτάλα ένα ξύλο, για να κάνουν τα χέρια, της φορούσαν και ένα πουκαμισάκι ή ένα μωρουδίστικο ρούχο και ο “Λάζαρος” ήταν έτοιμος.
Γύριζαν τα παιδιά από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας και οι νοικοκυρές τους έδιναν αυγά, λεφτά ή ό,τι άλλο είχαν. Πάντα όλοι κάτι έβρισκαν να δώσουν. Κι όταν θέλαν για κάποιον να πούνε πως ήταν τσιγκούνης έλεγαν: “Ποτέ του αυγό δεν έδωσε, ούτε τ’ αγίου Λαζάρου!” Στα Τρίκαλα τα αυγά που συγκέντρωναν οι Λαζαρίνες, οι μητέρες τους τα έβαφαν κόκκινα και τα κρατούσαν σε ξεχωριστό μέρος. Όταν ήθελαν να περιποιηθούν έναν επισκέπτη από αυτά τα αυγά του έδιναν, του Λαζάρου.
Σε μερικά μέρη τη θέση του “Λάζαρου” έπαιρνε ένα καλάθι στολισμένο με λουλούδια και με πολύχρωμες κορδέλες. Στην Κρήτη έκαναν έναν ξύλινο σταυρό και τον στόλιζαν με ορμαθούς από λεμονανθούς και αγριόχορτα με κόκκινα λουλούδια, τις μαχαιρίτσες. Στην Κύπρο συναντάμε το έθιμο της αναπαράστασης, στην αρχαιότερη μορφή του. Ο θεός πεθαίνει στην ακμή της νιότης του και αμέσως ανασταίνεται, όπως ο Άδωνης στους αρχαίους Έλληνες. Έντυναν ένα παιδί με κίτρινα λουλούδια, έτσι ώστε ούτε το πρόσωπο του δε φαινόταν. Σε κάθε σπίτι που πήγαιναν, όταν άρχιζαν τα άλλα παιδιά να τραγουδούν, ξάπλωνε και υποκρινόταν το νεκρό, όταν όμως έλεγαν το “Λάζαρε δεύρο έξω” σηκωνόταν.
Το ίδιο έθιμο συναντάμε και στην Κω. Το παιδί που αναπαριστούσε το Λάζαρο, τυλιγμένο σε ένα σεντόνι, ήταν και αυτό στολισμένο με κίτρινα λουλούδια. Αμοιβή της παρέας για την αναπαράσταση τα αυγά για το δάσκαλο. Τα πιο μεγάλα παιδιά, οι “πρωτόσχολοι”, έπαιρναν την εικόνα του Λάζαρου, την έβαζαν πάνω σε μια ειδική κατασκευή που στόλιζαν με δεντρολίβανο -ήταν, λέει, η Βηθανία, η πατρίδα του- και γύριζαν στις στάνες. Οι βοσκοί τους φίλευαν αυγά, τυριά και μυζήθρες για τις λαμπρόπιτες.
Για την ψυχή του Λάζαρου οι γυναίκες ζύμωναν ανήμερα το πρωί ειδικά κουλούρια, τους “λαζάρηδες”, τα “λαζαρούδια” ή και “λαζαράκια”. “Λάζαρο δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις” έλεγαν, μια και ο αναστημένος φίλος του Χριστού πίστευαν πως είχε παραγγείλει: “Όποιος ζυμώσει και δε με πλάσει, το φαρμάκι μου να πάρει…”
Στα “λαζαράκια” έδιναν το σχήμα ανθρώπου σπαργανωμένου, όπως ακριβώς παριστάνεται ο Λάζαρος στις εικόνες. Όσα παιδιά είχε η οικογένεια τόσους “λαζάρηδες” έπλαθαν και στη θέση των ματιών έβαζαν δυο γαρίφαλα. Στην Κω οι αρραβωνιασμένες θα έφτιαχναν ένα λαζαράκι σε μέγεθος μικρού παιδιού, γεμισμένο με χίλια δυο καλούδια και κεντημένο σχεδόν σαν τις κουλούρες του γάμου, για να το στείλουν στο γαμπρό. Τα “λαζαρούδια” πολλές νοικοκυρές τα γέμιζαν με αλεσμένα καρύδια, αμύγδαλα, σύκα, σταφίδες, μέλι, πρόσθεταν πολλά μυρωδικά και τα παιδιά ξετρελλαίνονταν να τα τρώνε ζεστά.Στην Μακεδονία οι Λαζαρίνες τραγουδούν ακόμα και σήμερα.Το τραγούδι που ακούγεται είναι:

' Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,

ήρθε των Βαγιών η εβδομάδα.Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.

Που ήσουν Λάζαρε; Που ήσουν κρυμμένος;
Κάτω στους νεκρούς, σαν πεθαμένος.

Δε μου φέρνετε, λίγο νεράκι,
που 'ναι το στόμα μου πικρὸ φαρμάκι.

Δε μου φέρνετε λίγο λεμόνι,
Που 'ναι το στόμα μου, σαν περιβόλι.

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,                                            
ήρθε η Κυριακή που τρων' τα ψάρια.                                          

Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μάνα σου από την πόλη,
σου 'φερε χαρτί και κομπολόι.

Γράψε Θόδωρε και εσύ Δημήτρη,
γράψε Λεμονιὰ και Κυπαρίσσι.

Το κοφινάκι μου θέλει αὐγά,
κι η τσεπούλα μου θέλει λεφτά.

Βάγια, Βάγια και Βαγιώ.                                             

τρώνε ψάρι και κολιό.
Και την άλλη Κυριακή,
τρώνε το παχύ τ' αρνί.''

                                   

                                                                          Ολυμπία Ανθίμου (Α1)

Έθιμα του Κόσμου!

Τα δέκα πιο παράξενα έθιμα του Πάσχα απ΄ όλο τον κόσμο

Μπορεί στην Ελλάδα το Πάσχα να σημαίνει Ανάσταση του Θεανθρώπου και... λουκούλλεια γεύματα με ψητό κατσίκι στη σούβλα, κόκκινα αβγά και αδιάκοπο χορό, αλλά σε ορισμένες γωνίες του πλανήτη οι παραδόσεις του Πάσχα κρύβουν πολλές ιδιομορφίες.

1. Τσεχία- Ουγγαρία-Σλοβακία: Το «ξύλο» είναι... υγεία.

Ένα από τα πιο περίεργα έθιμα του Πάσχα συμβαίνει στην Τσεχία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Η παράδοση προστάζει οι άνδρες να μαστιγώνουν(!) τις γυναίκες τους τη Μεγάλη Δευτέρα. Αφού τις βρέξουν με μπόλικο νερό, έπειτα τις μαστιγώνουν με χειροποίητα μαστίγια, φτιαγμένα από ιτιά και διακοσμημένα με κορδέλες στα άκρα τους. Το μαστίγωμα έχει συμβολική σημασία. Σύμφωνα με το θρύλο οι γυναίκες μαστιγώνονται από τους συζύγους τους, ώστε να διατηρούν την ομορφιά και την υγεία τους την επόμενη χρονιά. Η ομορφιά θέλει θυσίες!!!

2. Φινλανδία: Βγήκαν έξω οι δαίμονες!

Στη Φινλανδία τα παιδιά μασκαρεύονται και ζητιανεύουν στους δρόμους, ενώ στα χέρια τους κρατούν δύο μπαγκέτες. Στην δυτική, μάλιστα, Φινλανδία τα πυροτεχνήματα είναι το κέντρο της προσοχής. Η παράδοση έχει και εδώ συμβολική σημασία, αφού σκοπός των κρότων και των πυροτεχνημάτων είναι να τρομάξουν τις μάγισσες που περιφέρονται ελεύθερες στο χρονικό διάστημα μεταξύ Μεγάλης Παρασκευής και Μεγάλου Σαββάτου.

3. Ισπανία: Ο χορός του θανάτου.

Τη Μεγάλη Τρίτη στην Ισπανία λαμβάνει χώρα ένας παραδοσιακός χορός -ο χορός του θανάτου- μέσα στους στενούς μεσαιωνικούς δρόμους. Κάθε άτομο που παίρνει μέρος στο χορό είναι μασκαρεμένο. Στο τέλος η παρέλαση καταλήγει σε μια πελώρια συγκέντρωση μασκαρεμένων σκελετών που κρατούν στα χέρια τους κουτιά γεμάτα στάχτη. Ο χορός αρχίζει τα μεσάνυχτα και συνεχίζεται για τρεις ώρες, μέχρι τις τρεις το πρωί που τα φαντάσματα προκαλούν την Αγία Τριάδα.

4. Γαλλία: Ομελέτα να φάνε και οι κότες!

Περισσότερα από 4.500 αβγά χρησιμοποιούνται για την παρασκευή μιας γιγαντιαίας ομελέτας στους δρόμους της πόλης Χοξ, στη Γαλλία. Το γεύμα προορίζεται να σιτίσει 1.000 άτομα, ενώ το ψήσιμο γίνεται στην κεντρική πλατεία της πόλης.

5. Ελβετία: Το άγιο νερό

Σε ολόκληρη την Ελβετία αλλά ιδιαίτερα στα μικρά χωριά οι ντόπιοι μετατρέπουν τις βρύσες τους σε «πασχαλινά πηγάδια». Πιο συγκεκριμένα, βάφουν τις όψεις των πηγών και τοποθετούν λουλούδια για τη διακόσμησή τους. Σκοπός είναι να γιορτάσουν το συμβολισμό του νερού αλλά και τη σημασία του για τις ξηρές περιοχές των Άλπεων.

6. Γερμανία: Ανακύκλωση των χριστουγεννιάτικων δέντρων

Από την παραγωγή στην κατανάλωση αλλά και στην ανακύκλωση. Στη Γερμανία η παράδοση προβλέπει την καύση των χριστουγεννιάτικων δέντρων την περίοδο του Πάσχα. Συμβολίζει την νίκη της όμορφης και ηλιόλουστης άνοιξης έναντι των κρύων γκρίζων ημερών του χειμώνα.

7. Λετονία: Τσούγκρισμα αβγών με συνέπειες...

Το παραδοσιακό έθιμο του τσουγκρίσματος αβγών επικρατεί και στη Λετονία με τη διαφορά ότι αναδεικνύεται σε ένα παιχνίδι για γερά νεύρα – κάτι σαν ρώσικη ρουλέτα! Οι παίκτες δένουν τα ημι-βρασμένα αβγά σε μια κλωστή και τα τσουγκρίζουν από απόσταση. Νικητής όπως αντιλαμβάνεστε είναι αυτός που θα σπάσει το αβγό του αντιπάλου του, ωστόσο ο χαμένος έχει να πληρώσει... το λογαριασμό του καθαριστηρίου!!!

8. Βρετανία: Το φιλί «βασανιστήριο»

Στην πόλη Χάνγκερφορντ οι νεοδιορισμένοι αστυνομικοί καλούν όλους τους άνδρες στο Δημαρχείο της πόλης, σφυρίζοντας ένα χαρακτηριστικό σύνθημα με τη σφυρίχτρα τους. Δύο άντρες επιλέγονται να παρελάσουν σε όλη την πόλη μοιράζοντας πορτοκάλια στις διερχόμενες κυρίες. Σε αντάλλαγμα παίρνουν ένα φιλί! Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν άνδρες που δεν θέλουν να συμμετέχουν στην παρέλαση αυτή!

9. Βερμούδες: Το πέταγμα του χαρταετού

Τη Μεγάλη Παρασκευή στο βρετανικό υπερπόντιο έδαφος των Βερμούδων οι κάτοικοι πετάνε πολύχρωμους χαρταετούς, συμβολίζοντας την Ανάληψη του Χριστού στον ουρανό. Η ιστορία λέει ότι ο «δάσκαλος» χρειαζόταν ένα απλό αλλά διαρκές σύμβολο για να βοηθήσει τους μαθητές του να κατανοήσουν την Ανάληψη. Έτσι, έφτιαξε έναν χαρταετό, τον διακόσμησε με την εικόνα του Χριστού και τον πέταξε στον ουρανό.

10. Πολωνία: Το μεγαλύτερο μπουγέλο!

Στην Πολωνία κατά τη διάρκεια του Πάσχα καλό θα είναι να έχετε μαζί σας... μια πετσέτα, μια ομπρέλα ή ένα αδιάβροχο! Ειδικότερα, τη Δευτέρα του Πάσχα, όπου λαμβάνει χώρα ένα περίεργο έθιμο: Το Smingus-dyngus εφαρμόζεται από τον 15ο αιώνα και κατά τη διάρκειά του τα αγόρια μπουγελώνουν τα κορίτσια!

Πηγή:http://dailynews24.gr/plus/strange/item/12932-%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%AD%CE%BA%CE%B1-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CE%AD%CE%B8%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%84-%CF%8C%CE%BB%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF.html